Informacje dotyczące organizacji ceremonii pogrzebu:
Po śmierci bliskiej osoby rodzina nawiązuje najpierw kontakt z parafią (także poza godzinami urzędowania kancelarii). Można to też uczynić telefonicznie. Najpierw powinno nastąpić ustalenie dogodnego terminu pogrzebu, zanim zacznie się załatwiać formalności z firmą świadczącą usługi pogrzebowe oraz administracją cmentarza. Następnie w kancelarii przy zgłoszeniu osoby zmarłej okazywany jest dokument zgonu z Urzędu Stanu Cywilnego oraz poświadczenie o przyjętych przez nią przed śmiercią sakramentów (jeżeli miało to miejsce poza naszą parafią).
Jeżeli pogrzeb ma się odbyć poza parafią ostatniego zamieszkania (nie, zameldowania), uzyskuje się zgodę na przeniesienie ceremonii z naszej parafii; też okazuje się dokument zgonu z Urzędu Stanu Cywilnego.
Jeżeli osoba zmarła mieszkała poza naszą parafią, a ceremonia pogrzebu ma się odbyć w naszej parafii, również okazuje się zgodę przeniesienia z parafii ostatniego jej miejsca zamieszkania; także okazuje się dokument zgonu z Urzędu Stanu Cywilnego.

Ceremonia pogrzebowa: oddzielnie jest sprawowana Msza św. w naszym kościele, następnie nabożeństwo słowa Bożego i ceremonia pożegnania zawsze w kaplicy oraz pochówek na cmentarzu (jest to podyktowane tym, że nasza parafia nie dysponuje swoim cmentarzem i nie może decydować, na którym cmentarzu i o której godzinie nastąpi pochówek). Msza św. w intencji osoby zmarłej (może być koncelebra), po uzgodnieniu rodziny z parafią, jest sprawowana w swoim kościele parafialnym, zasadniczo w dniu pogrzebu o godz. 8:15 (wyjątek: w pierwsze soboty miesiąca o godz. 8:30 albo w liturgiczne święto o godz. 8:45). Trumna z ciałem / urna - może być wniesiona do świątyni; przy koncelebrowanej Mszy św. mogą znajdować się w świątyni dwie trumny / urny. Z kolei, nabożeństwo jest odprawiane przez naszych duszpasterzy w kaplicy cmentarnej, o godzinie ustalonej przez firmę pogrzebową przy konsultacji z parafią.

Zbiórka pieniężna (na tacę/do koszyka) podczas Mszy św. pogrzebowej, sprawowanej w dniu pogrzebu: jest darem na intencję mszalną za  osobę zmarłą  (nie na funkcjonowanie parafii). Jest darem od uczestników Mszy pogrzebowej, w tym od sąsiadów. Intencja lub kilka intencji będą sprawowane do ok. 4. - 5. miesięcy od dnia pogrzebu.

Po pogrzebie, wiara katolicka i ludzka wdzięczność okazywana osobie zmarłej dyktuje, by ją wesprzeć na jej drodze oczyszczenia z grzechów i zaniedbań dobra, otaczając ją darem uczestnictwa we Mszy św. w jej intencji (i  przyjęciem Komunii Św.) oraz modlitwą. U Boga nie ma czasu, ale my będący w czasie, w ten sposób pomagamy osobie w jej oczyszczającym ją przejściu do pełni szczęścia z Bogiem na wieki.
Pamiętajmy, że splendor zewnętrzny (kwiatowe wiązanki pogrzebowe, znicze) nigdy nie może zastąpić Mszy św (Komunii Św) i modlitwy w intencji osoby zmarłej.

Wdzięczność i pamięć modlitewna - za zmarłych: W Starym Przymierzu przykładem modlitewnej praktyki modlitwy za zmarłych i jej pochwałę daje nam 2. Księga Machabejska, która to wyraża akceptację poczynań Judy, wodza izraelitów, który zadbał o modlitwę i złożenie ofiary przebłagalnej za zabitych „aby zostali uwolnieni od grzechu” (2 Mach 12,45).
W Nowym Przymierzu - najwyższą modlitwą jest Eucharystia, gdyż przez nią w Komunii Św. najbardziej jednoczymy się z Bogiem. Owoce Ofiarnej Uczty płyną dla nas i dla zmarłych oczyszczających się w czyśćcu.
Modlitwa za żywych i zmarłych jest jednym z siedmiu uczynków miłosierdzia co do duszy.

Możemy to czynić poprzez m. in. następujące sposoby:

  • Msza św. (z Komunią św.) np. w miesiąc po śmierci
  • Msza św. (z Komunią św.) w rocznicę śmierci
  • Msza św. (z Komunią św.) w innych terminach (ze wspomnieniem np. w rocznicę dnia ziemskich urodzin czy w dniu jej imienin)
  • Msza św. tzw. "Gregoriańska" (z Komunią św.)
  • Zyskanie odpustu dla osoby zmarłej (m. in. w dniach od 1. do 8. listopada)
  • Modlitwa wstawiennicza (tzw. „wypominki”) podczas wieczornych nabożeństw za zmarłych, od 1. do 8. listopada.

Nadmieniamy, że chrześcijański obrzęd pogrzebu nie przysługuje nieochrzczonym oraz tym osobom ochrzczonym, które świadomie i dobrowolnie dokonały apostazji, zerwały łączność z Kościołem lub zmarły bez pojednania z Bogiem w gorszących okolicznościach, albo z pogardą dla wiary w Boga i Kościoła, Jego nauczania, świadomie i uparcie odmawiając do końca przyjęcia łaski sakramentów.